Akt II Leontyna jest zaniepokojona tym, że Fokas dowiedział się skądś, że Herakliusz żyje. Marcjan (Herakliusz) chce wzniecić bunt i obalić Fokasa. Leontyna uważa, że jego wystąpienie, syna przeciw cesarskiemu ojcu, może zaszkodzić sprawie, obiecuje też ocalić Pulcherię. Młodzieniec jest świadom, że Leontyna poświęciła życie własnego syna, który zginął zamiast niego, jako jeden z synów Maurycjusza, a następnie zamieniła go z małym Marcjanem, synem Fokasa, daje się więc ostatecznie przekonać matce i córce. Leontyna chce doprowadzić do tego, by Fokas zginął z ręki własnego syna. Leoncjusz (Marcjan) wchodzi w posiadanie listu, w którym umierający Maurycjusz stwierdza, że jego syn Herakliusz został wybawiony od śmierci przez ofiarę z życia syna Leontyny, dochodzi więc do wniosku, że jest Herakliuszem. Leontyna potwierdza jego przypuszczenia. List powierzony przez cesarza jego słudze Filipowi trafił po śmierci sługi w ręce jego syna Eksuperego, który korzystając z dokumentu rozniecał nastroje antycesarskie. Akt III Marcjan wyjawia Pulcherii, że nie jest Leoncjuszem, lecz jej bratem Herakliuszem. Prosi ją też, by, skoro nie może go poślubić, związała swój los z jego przyjacielem Marcjanem (Herakliuszem). Pulcheria godzi się na to pod warunkiem, że najpierw zostanie obalony tyran, jego ojciec.