Późniejsza działalność Krótko po zamieszkaniu w Śremie wstąpił do Ochotniczej Straży Pożarnej w Śremie. Odbył również obowiązkową służbę wojskową w 12 Pułku Strzelców Wielkopolskich. W marcu 1925 zdał egzamin mistrzowski w zawodzie kominiarza. Od tego czasu pracował w Śremskim Obwodzie Kominiarzy, kształcąc kolejne pokolenia kominiarzy. Działał w Towarzystwie Powstańców i Wojaków w Śremie. Udzielał się w zawodowych stowarzyszeniach kominiarzy, był m.in. sekretarzem Korporacji Koncesjonowanych Kominiarzy w Poznaniu.
Jako strażak brał udział w akcjach gaszenia pożarów i w ćwiczeniach, ale prowadził także kursy ppoż. i zakładał kolejne jednostki OSP w powiecie śremskim, m.in. w rodzinnym Książu Wielkopolskim w 1928 roku. Podczas okupacji hitlerowskiej był komendantem Przymusowej Straży Pożarnej powołanej przez Niemców. Jako swojego zastępcę wybrał Stanisława Skotarczaka. Po wyzwoleniu Śremu 23 stycznia 1945 roku, w dniu 22 kwietnia Stefan Raszewski zwołał pierwsze zebranie strażaków, w celu wznowienia działalności śremskiej OSP. Na zebraniu tym wybrano nowy Zarząd OSP ze Stefanem Raszewskim jako naczelnikiem. Obejmował to stanowisko do 1953.