Jesienią 1945 Szopiński wrócił do rodzinnej Kościerzyny, gdzie ponownie objął kierownictwo chóru „Św. Cecylia”. W 1947 przy chórze powstała sekcja tańca kaszubskiego oraz kaszubska kapela ludowa – zaczątek przyszłego „Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Kaszubskiej” (ZPiTZK), który w latach 50. dorównywał poziomem Państwowemu Zespołowi Ludowemu Pieśni i Tańca „Mazowsze”. Wobec niepowodzenia zabiegów zmierzających do przekształcenia go w zespół zawodowy (decyzją władz zespół zawodowy powstał na Górnym Śląsku – był to Zespół Pieśni i Tańca „Śląsk”), w 1950 Szopiński opuścił Kościerzynę i przeniósł się do Poznania, gdzie objął stanowisko kierownika i dyrygenta istniejącego do 1953 Chóru Rozgłośni Polskiego Radia w Poznaniu. W kwietniu 1955 został kierownikiem chóru w Ośrodku Instruktorów Artystycznych Centralnej Rady Związków Zawodowych (CRZZ) w Skolimowie, a w grudniu 1958 dyrygentem Chóru Polskiego Radia we Wrocławiu. Równolegle, od 1959 dyrygował również Akademickim Chórem Mieszanym Politechniki Wrocławskiej.

Zmarł 5 listopada 1961 w Instytucie Onkologii w Krakowie.