mały|Grób Haliny Stępień na cmentarzu Powązkowskim Halina Stępień (ur. 9 września 1929 w Warszawie, zm. 9 lipca 2008 tamże) – polska historyk sztuki, muzealnik, docent doktor nauk humanistycznych.
Życiorys Ojciec Haliny Stępień był oficerem Wojska Polskiego i urzędnikiem Izby skarbowej w Warszawie. Okres II wojny światowej spędziła w Warszawie, po powstaniu warszawskim znalazła się z rodziną w obozie przejściowym w Pruszkowie, a następnie u krewnych w Ostrowcu Świętokrzyskim. Po wojnie ukończyła XVI Gimnazjum i Liceum im. Stefanii Sempołowskiej, w 1949 rozpoczęła studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego w Katedrze Historii Sztuki. W 1954 przedstawiła przygotowaną pod kierunkiem prof. dr. Juliusza Starzyńskiego pracę magisterską pt. Okres warszawski w twórczości Józefa Pankiewicza, a następnie rozpoczęła pracę w Pracowni Dokumentacji Plastyki Współczesnej Państwowego Instytutu Sztuki, a następnie Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Od 1956 była asystentką prof. dr. Juliusza Starzyńskiego, przygotowywała dokumentację historyczną ekspozycji prezentowanych na wystawach zagranicznych. Od 1960 przez dwanaście lat należała do zespołu przygotowującego siódmy tom Dziejów sztuki polskiej, opracowywała zagadnienia dotyczącego polskiego ekspresjonizmu i jego powiązania ze sztuką niemiecką.