Stopień naukowy doktora habilitowanego obronił w 1964 na podstawie rozprawy Histogeneza doświadczalnego nowotworzenia tkanek w mięśniach szkieletowych (opiekun – prof. L. Komczyński).
W latach 1964 – 1969 pracował na etacie docenta w Zakładzie Anatomii Patologicznej AMB a od 1970 do emerytury w 1995 kierował nim.
Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1971, zwyczajnego – w 1988.
Najważniejsze kierunki działalności: onkologia doświadczalna i kliniczna, patologia molekularna środowiska, jego wpływ na komórki i tkanki, różnicowanie komórek w toku odnowy i rozrostu, tworzywa sztuczne i możliwości ich zastosowania w technikach histologicznych, biologii i terapii.
Osiągnięcia Utworzył w Białymstoku jeden z najbardziej nowoczesnych Zakładów Patomorfologii w Polsce, białostocką szkołę patomorfologiczną, posiadającą znakomite zaplecze intelektualne oraz rzetelny warsztat badawczy.
Zrealizował wielki projekt budowy nowego zakładu przy ul. Waszyngtona (Collegium Pathologicum). Prowadził zmagania o lokalizację w centrum miasta, tuż przed wejściem głównym do Państwowego Szpitala Klinicznego (obecnie: Uniwersytecki Szpital Kliniczny). Walczył o utrzymanie pierwotnego przeznaczenia budynku a nie o jego adaptację na inne cele.