Był jednym z najbardziej zasłużonych organizatorów patomorfologii w północno-wschodniej Polsce. W tym regionie wychował całe pokolenie specjalistów oraz stworzył niezwykle nowoczesny akademicki warsztat pracy usługowej, dydaktycznej i naukowej białostockim patomorfologom.

Dorobek naukowy i dydaktyczny Autor i współautor 270 prac naukowych ogłoszonych w polskich i zagranicznych czasopismach („Experimental and Toxicologic Pathology”, „Nature”) oraz książki "Histogeneza doświadczalnego nowotworzena tkanek w mięśniach szkieletowych", Warszawa, PZWL, 1965 i trzech rozdziałów w podręcznikach.

Promotor 37 rozpraw doktorskich oraz opiekun 12 przewodów habilitacyjnych, z których 8 osób uzyskało tytuł naukowy profesora zaś 4 z nich powołano na kierowników nowych zakładów AMB.

Działalność organizacyjna

Członek Senatu AMB (1961-1972, 1979-1981); Specjalista wojewódzki ds.