Najmniejszą część obszarów rewitalizacji stanowili mieszkańcy w miastach na prawach powiatu (18%), a największą w gminach miejskich (23%). W przekroju województw najmniej mieszkańców objęto procesami rewitalizacyjnymi w województwie pomorskim (11%) oraz mazowieckim (15%). Najwyższy odsetek mieszkańców zamieszkuje obszary rewitalizacji gmin województwa warmińsko-mazurskiego (27%).

Analizując typ funkcjonalny terenów, na których ustanowiono obszar rewitalizacji, wyraźnie widać dominację terenów zamieszkanych łącznie z towarzyszącymi terenami usługowymi i komunikacyjnymi. W skali kraju stanowiły one 78% obszarów rewitalizacji, przy czym 62% to tereny zamieszkane zlokalizowane na obszarze wiejskim, 11% w centrum miast lub śródmieściu, a 5% poza centrum miasta.

Udział poszczególnych typów terenów różni się znacznie w zależności od rodzaju gminy. W przypadku miast widoczna jest silna tendencja do obejmowania działaniami rewitalizacyjnymi terenów położonych w ich centrach. W miastach na prawach powiatu stanowiły one 60% obszarów rewitalizacji, a w gminach miejskich 52%.