Antanas Škėma (ur. 29 listopada 1910 w Łodzi, zm. 11 sierpnia 1961 w Pensylwanii) – litewski aktor, reżyser, pisarz i dramaturg. Jeden z najbardziej znanych katastroficznych litewskich przedstawicieli modernizmu XX wieku. Książka Biały całun uważana jest za pierwszą współczesną powieść litewską.
Życiorys Urodził się w Łodzi, gdzie jego ojciec został oddelegowany przez władze carskie do pracy w szkole. Matka była Polką, ojciec Litwinem. Na początku I wojny światowej rodzina uciekła do Rosji, gdzie doświadczył traumatycznego dzieciństwa, najpierw w Woroneżu, a następnie podczas rewolucji rosyjskiej na ziemiach dzisiejszej Ukrainy. W 1921 roku powrócili na Litwę. Około 1921 roku matka zapadła na chorobę psychiczną. Antanas uczył się w Gimnazjum Radviliškis Vincas Kudirka, potem w Kauno Aušros gimnazija. W 1929 roku rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Litewskim w Kownie. W 1931 roku przeniósł się na wydział prawa. W 1935 roku jego zainteresowania skierowały się w stronę teatru i dołączył do studia dramatycznego prowadzonego pod kierunkiem Vladasa Fedotasa-Sipavičiusa, gdzie kształcił się w kierunku aktorstwa i reżyserii. Grał najpierw w Kownie, następnie, od końca 1939 roku do 1944 w Litewskim Teatrze Narodowym w Wilnie.