Część z powyższych prac prezentowana była w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa, a dalsza współpraca z jego kustoszem, Anną Szałapak – „Białym Aniołem Piwnicy pod Baranami”, zaowocowała dwoma cyklami anielskimi: „Anioły Krakowskie I” (2006) oraz „Anioły Krakowskie II” (2007), przedstawiającymi anioły opiekujące się krakowskimi kościołami i stanowiące swoistą interpretację cytatu św. Faustyny Kowalskiej: Widziałam jak na każdy z mijanych kościołów stał anioł… (Dzienniczek 630). Odtąd wątek bytów niematerialnych stanowi już niemal stały element w twórczości Pauliny Dąbrowskiej-Dorożyńskiej – powstaje cykl „Anioły Pamięci” (2009), a od 2013 artystka stale gości na corocznej zakopiańskiej wystawie „Anioły pod Tatrami”. Dopiero w 2016 roku jednak, wraz z powstaniem „Aniołów Adwentowych” artystce udaje się znaleźć odpowiednią dla „uchwycenia niematerialnego bytu” technikę druku na tkaninie. Od tego momentu autorka nieustannie ją udoskonala i testuje jej możliwości.
Powrót do zainteresowania folklorem nastąpił w roku 2016, wraz z połączeniem tradycji krakowskiej z tatarską i prezentowaną w Kruszynianach podczas tatarskiego święta Sabantuj wystawą „Tatarzy oczyma krakowianki” (2017).
W 2018 r.