Jesienią 1944 dywizja prowadziła działania w podkarpackich rejonach Zakopanego i Krynicy.
Działania bojowe na Słowacji W tym czasie zarówno 140 jak i 70 dywizja piechoty gwardii osłaniały skrzydła 1 korpusu kawalerii gwardii, który był przeznaczony do wsparcia powstania słowackiego. U boku wojsk radzieckich walczył także wówczas I Czechosłowacki Korpus Armijny pod dowództwem gen. Ludvíka Svobody.
W czasie walk pod Wadowicami poległ dowódca dywizji gen. Aleksander Kisielow. Później dywizja przebywała w Bielsku-Białej. Od 29 kwietnia 1945 rozpoczęła forsowanie Odry i weszła do Ostrawy, gdzie toczono walki z Niemcami. W maju 1945 kierowali się na Ołomuniec.
Po wojnie dywizja została rozwiązana.
Żołnierze dywizji Dowódcy dywizji płk Łyka Basaniec (16.08.1939 - 19.09.1941) płk Pawieł Morozow (26.09.1941 - 27.12.1941) płk Grigorji Jackin (08.08.1942 - 19.08.1942) gen. mjr Michał Jenszyn (01 XI 1942 – 18 III 1943) płk Zinowij Szechtman (19 III – 10 V 1943) gen. mjr Aleksandr Kisielow (11 V 1943 – 24 I 1945, Bohater Związku Radzieckiego, pochowany we Lwowie) płk Iwan Kozłow (24 – 30 I 1945) płk Michaił Własow (31 I – 9 V 1945, Bohater Związku Radzieckiego)
Inni kom. Arcził Majsuradze st. lejt.