Jakow Ignatjewicz Gonczarow, Jakau Ignatawicz Ganczarou (ros. Яков Игнатьевич Гончаров, biał. Якаў Ігнатавіч Ганчароў, ur. we wsi Kozłowka obecnie w rejonie mścisławskim w obwodzie mohylewskim, zm. 26 marca 1982 w Mścisławiu) był radzieckim lotnikiem wojskowym w stopniu majora lotnictwa i Bohaterem Związku Radzieckiego (1946).
Życiorys Urodził się w białoruskiej rodzinie chłopskiej. Skończył 7 klas, pracował w kołchozie, w grudniu 1932 został powołany do Armii Czerwonej. W 1937 ukończył szkołę młodszych specjalistów lotniczych w Nerczyńsku, w 1939 brał udział w walkach z Japończykami nad Chałchin-Goł. Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, walczył na Froncie Zachodnim, Briańskim, Południowo-Zachodnim, Stalingradzkim, Dońskim, Centralnym, Białoruskim i 1 Białoruskim. Początkowo był strzelcem-radiotelegrafistą, później szefem łączności eskadry w 99 (od 17 czerwca 1943: 96 gwardyjskim) pułku lotnictwa bombowego. Swój pierwszy lot bojowy wykonał 26 czerwca 1941; wówczas jego samolot został zestrzelony, a on sam ranny i odesłany na leczenie.