W styczniu 1942 brał udział w operacji barwienkowo-łozowskiej, w maju 1942 w walkach o Charków, później w składzie 270 Dywizji Lotnictwa Bombowego 8 Armii Powietrznej Frontu Stalingradzkiego i 223 Dywizji Lotnictwa Bombowego 16 Armii Powietrznej Frontu Dońskiego w bitwie pod Stalingradem. Od 5 lipca 1943 w składzie 301 Dywizji Lotnictwa Bombowego uczestniczył w bitwie pod Kurskiem, od 12 lipca do 18 sierpnia 1948 w operacji orłowskiej, od 26 sierpnia do 30 września 1943 w operacji czernihowsko-prypeckiej, od 10 do 30 listopada 1943 w operacji homelsko-rzeczyckiej, a od 8 do 30 stycznia 1944 w operacji kalenkowicko-mozyrskiej. W lutym 1944 brał udział w operacji rogaczowsko-żłobińskiej, od 23 czerwca do 29 sierpnia 1944 w operacji białoruskiej, od 14 stycznia do 3 lutego 1945 warszawsko-poznańskiej (część operacji wiślańsko-odrzańskiej), od 10 lutego do 4 kwietnia 1945 w operacji pomorskiej, a od 16 kwietnia do 8 maja 1045 w berlińskiej. 16 stycznia 1945 brał udział w bombardowaniu lotniska k. Tomaszowa, 20 lutego 1945 w bombardowaniu stacji kolejowej w Chojnie k. Szczecina, a 3 marca 1945 w bombardowaniu siły żywej i techniki wroga w Stargardzie. Do 15 marca 1945 wykonał 221 lotów bojowych, bombardując skupiska techniki wojskowej i siły żywej wroga oraz w celach zwiadowczych na tyły wroga.