Szczególnym przykładem mieszaniny wybuchowej z utleniaczem w postaci ciekłego tlenu adsorbowanego na niewybuchowym paliwie (np. sadza, torf, węgiel drzewny, mączka drzewna) są oksylikwity. Do grupy materiałów z utleniaczem należy najstarszy znany materiał wybuchowy, proch czarny; jest to też przykład mieszaniny wybuchowej, w której żaden ze składników osobno nie jest wybuchowy.
Mieszaniny wybuchowe mogą powstawać w wyniku zmieszania paliwa z powietrzem lub gazowym tlenem. Jednym z przykładów jest mieszanina piorunująca. Mieszaniny par substancji palnej lub palnego gazu z powietrzem mogą powstawać przypadkowo i stanowić poważne zagrożenie przemysłowe. Mieszaniny takie stają się wybuchowe, gdy stężenie par mieści się pomiędzy dolną a górną granicą wybuchowości, charakterystycznej dla danej substancji. Wybuch zainicjować może wtedy np. impuls cieplny lub wyładowanie elektrostatyczne spowodowane tarciem znajdującej się w ruchu cieczy. Także aerozole, np. zawieszone w powietrzu pył węglowy lub mąka mogą stworzyć z powietrzem mieszaninę wybuchową. Celowe tworzenie aerozoli paliwowych w powietrzu, a następnie ich pobudzenie do detonacji stosuje się w amunicji termobarycznej.