Inną grupą mieszanin wybuchowych stanowią materiały zawierające substancję wybuchową oraz dodatki polepszające jego właściwości. Celem w takich strategiach może być otrzymanie materiału o odpowiedniej topliwości, np. dla ułatwienia elaborowania amunicji. Przykładowo, mieszaniny azotanu amonu z trotylem mają różną konsystencję po podgrzaniu, w zależności od proporcji składników. Kilkuprocentowy dodatek innych nitrozwiązków pozwala znacząco obniżyć temperaturę topnienia kwasu pikrynowego, ułatwiając elaborację amunicji przez nalewanie stopionego materiału wybuchowego bez nadmiernego jego podgrzewania (co grozi jego wybuchem); równocześnie nie obniża to znacząco jego właściwości wybuchowych. Szczególnym rodzajem takich mieszanin są plastyczne materiały wybuchowe składające się na ogół z silnego materiału wybuchowego i plastyfikatora, które wykazują plastyczność w temperaturze pokojowej.

Składniki mieszanin wybuchowych mogą być także dobierane pod kątem odpowiednich właściwości wybuchowych. Przykładowo, dodatek niektórych paliw, np. aluminium, spalających się tlenie zawartym w mieszaninie, znacząco podwyższa temperaturę i przez to impuls wybuchu.