W 1924 roku, ze względu na udział reprezentacji Polski na VIII Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu PZPN zrezygnował z wyłaniania mistrza Polski na ten rok, jednak spotkanie jakie rozegrała Pogoń na wyjeździe z Wisłą Kraków 16 listopada określane było mianem meczu o tytuł nieoficjalnego mistrza kraju. W spotkaniu tym lepsza okazała się Pogoń, wygrywając 3:2. W dniach 12 i 13 lipca 1924 roku Pogoń rozgrywała u siebie spotkania towarzyskie ze zdobywcą tytułu mistrza Austrii, drużyną Wiener Amateur-SV (przegrane odpowiednio 0:1 i 0:2). Przy okazji drugiego spotkania poświęcono nową, zadaszoną trybunę główną mogącą pomieścić do 2000 widzów. Całkowitą pojemność stadionu szacowano wówczas na ok. 10 000 miejsc. Tego samego roku Pogoń wygrywa rozgrywki okręgowe będące eliminacjami do Mistrzostw Polski w roku 1925. Mistrzostwa te ponownie zakończyły się triumfem Pogoni, która zdobyła tym samym trzeci tytuł mistrza kraju z rzędu. W nagrodę przechodni puchar wręczany co roku zwycięskiej drużynie stał się własnością klubu. Również w 1926 roku Pogoń najpierw wygrywa rozgrywki okręgowe, a następnie triumfuje w Mistrzostwach Polski, zdobywając już czwarty tytuł z rzędu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Park Sportowy im. Marszałka Polski Edwarda Śmigłego-Rydza we Lwowie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.