Surinamska Wojna Wewnętrzna (holenderski: Binnenlandse Oorlog) była wojną domową prowadzoną w regionie Sipaliwini w Surinamie w latach 1986–1991. Połączone siły Tucayana Amazonas, których dowódcą był Thomas Sabajo i Jungle Commando (grupa dowodzona przez Ronniego Brunswijka, której członkowie wywodzili się z grupy etnicznej Maronów), walczyły przeciwko Armii Narodowej kierowanej przez ówczesnego szefa armii i de facto szefa państwa Desiego Bouterse’a.
Tło Surinam ma jedną z najbardziej zróżnicowanych etnicznie populacji w Ameryce Południowej, z ludnością etniczną Indian (południowoazjatycką), jawajską, chińską, europejską, indiańską, afrykańską (kreolską oraz ludu Maroni) i pochodzenia wielorasowego. Przodkowie Maronów byli afrykańskimi niewolnikami, którzy uciekli z przybrzeżnego Surinamu między połową XVII a końcem osiemnastego wieku, tworząc wewnątrz kraju niezależne osady. Osiedlili się na terenie surinamskich kolonii i uzyskali niepodległość, podpisując traktat pokojowy z Holendrami w latach 60. XVIII wieku. Holendrzy nie byli w stanie ich pokonać i zgodzili się na ich autonomię na swoim terytorium.