Aleksandr Andriejewicz Żewarczenkow (ros. Александр Андреевич Жеварченков, ur. 9 kwietnia 1919 we wsi Fiodorowka obecnie w rejonie kamieńskim w obwodzie penzeńskim, zm. 3 lutego 2002) – radziecki żołnierz w stopniu sierżanta, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Miał wykształcenie podstawowe. Pracował w kołchozie, we wrześniu 1939 został powołany do Armii Czerwonej, od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami. Walczył na Froncie Zachodnim, Południowo-Zachodnim, 2 i 3 Ukraińskim i 1 Białoruskim, był dwukrotnie ranny. Jako żołnierz 37. Armii i 53. Armii brał udział w operacji znamienskiej (20 listopada – 23 grudnia 1943), w której był ranny, operacji kirowohradzkiej (1–16 stycznia 1944), korsuń-szewczenkowskiej (24 stycznia – 17 lutego 1944) i humańsko-botoszańskiej (5 marca – 17 kwietnia 1944) na 2. Froncie Ukraińskim. W składzie 5. Armii Uderzeniowej uczestniczył w jasko-kiszyniowskiej (20–29 sierpnia 1944) i w wyzwalaniu Kiszyniowa, gdzie był ranny, w operacji warszawsko-poznańskiej (14 stycznia – 3 lutego 1945;