część operacji wiślańsko-odrzańskiej), operacji berlińskiej (16 kwietnia – 9 maja 1945) i szturmie Berlina.
Jako pomocnik dowódcy plutonu 267. gwardyjskiego pułku strzelców w składzie 89. Gwardyjskiej Dywizji Piechoty i 5. Armii Uderzeniowej w stopniu sierżanta, wyróżnił się podczas operacji wiślańsko-odrzańskiej. Podczas walk, pod ogniem karabinu maszynowego podczołgał się do wrogiego bunkra, do którego wrzucił granaty. W walce o wieś Dąbrówki (11 km na południowy zachód od Magnuszewa) zniszczył dwa działony karabinów maszynowych; został ranny, jednak nie opuścił pola walki.
Po wojnie został zdemobilizowany, wrócił do rodzinnej wsi. Zmarł w 2002. Został pochowany w Kamience w obwodzie penzeńskim.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (27 lutego 1945) Order Lenina (27 lutego 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Czerwonej Gwiazdy I medale.
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-07-30]
Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Sierżanci Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2002