W 1827 awansował z wachmistrza w Pułku Strzelców Konnych Gwardii na porucznika do Korpusu Weteranów. W tym samym korpusie służył jego daleki krewny, podporucznik Walenty Ostaszewski; dlatego zapewne dla odróżnienia zaczął używać drugiego imienia: IgnacyRocznik Wojskowy Królestwa Polskiego na rok 1828, s. 202..
Po wybuchu powstania listopadowego został 28 grudnia 1830 przeniesiony z Korpusu Weteranów do tworzącego się 5. Pułku Ułanów imienia ZamoyskichRozkaz dzienny z dnia 28 grudnia 1830, podpisany przez dyktatora Józefa Chłopickiego, Merkury. Dziennik polityczny, handlowy i literacki, nr 14, 31 grudnia 1830, s. 1; zob. też: Karol Lewicki, „O 5-tym pułku ułanów imienia Zamoyskich”, [w:] Przegląd kawaleryjski, nr 10, 1937, s. 412.. 3 kwietnia 1831 awansował na kapitanaRozkaz dzienny z dnia 3 kwietnia 1831, podpisany przez naczelnego wodza Jana Skrzyneckiego, Dziennik Powszechny Krajowy, nr 99 z 11 kwietnia 1831, s. 1..
W bitwie pod Ostrołęką 26 maja 1831, w której dowodził szarżą 2. szwadronu swego pułku, został ciężko ranny„Życiorysy uczestników Powstania Listopadowego zebrane na pamiątkę obchodu jubileuszowego pięćdziesięcioletniej rocznicy tego powstania”, opr. Onufry Hieronim Kunaszowski, Lwów 1880, s.