132..
Po upadku powstania i powrocie z internowania w Prusach dzierżawił wieś Bobrowniki, a następnie otrzymał posadę w rządowym Korpusie Górnictwa i Hutnictwa, gdzie był kasjerem fabryk rządowych przy zakładach amunicji w Parszowie.
Zgodnie z zarządzeniem władz zaborczych, w 1838 roku wylegitymował się ze szlachectwa w Królestwie„Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836–1861”, opr. Elżbieta Sęczys, Warszawa 2000, s. 499..
Od 17 lutego 1821 był ożeniony z Praksedą Emilią Sułocką (urodzoną 2 grudnia 1802, zmarłą 2 maja 1837)Akt małżeństwa: Warszawa, ASC Cyrkuł III, 26/1821, na stronie: https://geneteka.genealodzy.pl. Miał dzieci: Emilię (ur. 1822), Sylwestra (ur. 1823, zm. 1873, ożenionego 1 v. z Anną Budzyńską, 2 v. z Matyldą Szymańską), Wiktorię (ur. 1826, zm. 1854, za Jakubem Prackim), Wincentego (ur. 1827, zm. 1861, ożenionego z Anną Dłużewską), Józefa (ur. 1832, zm. 1861, ożenionego z Karoliną Sakowską), Walentego (ur. 1834, ożenionego z Karoliną Sadowską) i Jana (ur. 1836). Na krótko przed śmiercią ożenił się powtórnie z Magdaleną z Komorowskich.
Umarł w Parszowie 22 grudnia 1840.