Reinert..
Głównym przesłaniem wspomnianej książki jest zwrócenia uwagi na fakt, że ekonomia neoklasyczna szkodzi krajom rozwijającym się, głównie poprzez promowanie teorii przewagi komparatywnej Davida Ricardo. Opierając się na długiej tradycji intelektualnej – zapoczątkowanej przez włoskich ekonomistów Giovanniego Botero (1589) i Antonio Serra (1613), Reinert wskazuje, że kraj, który handluje dobrami o wysokiej zwrotności – np. zaawansowaną technologicznie produkcją – ma przewagę nad krajem, który handluje towarami o niskiej wartości – np. surowcami. Jak argumentował Botero, połączenie różnorodności gospodarczej i wartości dodanej surowców są kluczowymi elementami wzbogacającymi narody. Reintert twierdzi, że od czasów renesansu, kraje odnoszące sukcesy ekonomiczne – w tym Anglia i Stany Zjednoczone – rozpoczynały od ochrony swoich rozwijających się producentów, a dopiero następnie otwierały się na rynki światowe. Powołując się na Friedricha Lista, dziewiętnastowiecznego niemieckiego ekonomistę, Erik Reinerta sugeruje, że protekcjonizm jest ważny i że wolny handel przynosi obopólne korzyści jednie krajom znajdującym się na tym samym poziomie rozwoju. Żaden kraj nie może osiągnąć rozwoju bez stabilnego poziomu uprzemysłowienia, a ponadto żaden biedny kraj nie może go osiągnąć w ramach ograniczeń wolnego handlu.