Z tego powodu Reinert nazywa milenijne cele rozwoju „ekonomią paliatywną”. Reinert zgadza się tym samym z byłym głównym ekonomistą Banku Światowego, Justinem Yifu Linem, który stwierdza, że „z wyjątkiem kilku krajów eksportujących ropę naftową, żaden kraj nigdy się nie wzbogacił bez uprzemysłowienia”Lin, Justin Yifu, New Structural Economics: A Framework for Rethinking Development and Policy, Washington DC, World Bank Publications, 2012, p. 350.. Reinert pracował również jako adiunkt na Uniwersytecie Nauk Stosowanych w Sámi w Kauokeino w Norwegii, gdzie publikował na temat ekonomiki hodowli reniferówErik S. Reinert, Iulie Aslaksen, Inger Marie G. Eira, Svein D. Mathiesen, Hugo Reinert and Ellen Inga Turi, „Adapting to Climate Change in Reindeer Herding: The Nation-State as Problem and Solution’”, w Adger, N., I. Lorenzoni & K. O’Brien (eds), Adapting to Climate Change: Thresholds, Values and Governance, Cambridge University Press, 2009. i zmian klimatycznychErik S. Reinert, „The Economics of Reindeer Herding: Saami Entrepreneurship between Cyclical Sustainability and the Powers of State and Oligopolies”, British Food Journal, wydanie 108, numer 7, 2006, s. 522–540..