Po zakończeniu działalności tego klubu w latach osiemdziesiątych XX w., po upływie prawie dekady, 13 lutego 1990 doszło do kolejnego przekazania tradycji AKWW przez żyjącego Wacława Korabiewicza, na powołany w Wilnie przez młodych Polaków Klubu Włóczęgów Wileńskich. Ta organizacja działa do dzisiaj kultywując tradycję swoich poprzedników z okresu międzywojennego.
Lista członków AKWWA. Srebrakowski, Wileńscy „Włóczędzy”, Wrocław 1997, s. 53–58.
Przypisy
Bibliografia Czesława Miłosza autoportret przekorny. Rozmowy przeprowadził Aleksander Fiut, Kraków 1988 P. Jasienica, Pamiętnik, Warszawa 2007 A. Srebrakowski, Aktywność turystyczno-krajoznawcza klubów „Włóczęgów” w Wilnie (1923-1939), [w:] „Znowuż ≫z kuferkiem i chlebakiem≪...”, red. B. Konopska, J. Nowosielska-Sobel, G. Strauchold, Wrocław 2014 A. Srebrakowski, Wileńscy „Włóczędzy”, Wrocław 1997 W. Szełkowski, Klub Włóczęgów Wileńskich, Wilno 1999 B. Tarnowska, Pieśni trampów. Poezja i wierszopisarstwo z kręgu Akademickiego Klubu Włóczęgów Wileńskich, [w:] Poezja i poeci w Wilnie w latach 1920–1940.