Prace na Svalbardzie W 1907 roku, po otrzymaniu wykształcenia geologicznego, Hoel dołączył do wyprawy Gunnara Isachsena na tereny na północny zachód od Svalbardu. Wyprawę ufundował książę Albert I z Monako, a sama wyprawa została zrealizowana na statku badawczym „Princess Alice II”. W Woodfjorden Hoel odkrył bogaty pokład wczesnych skamielin ryb (410–360 mln lat temu) oraz bogate złoża węgla w Grønfjorden. mały|320x320px|Hoel podczas prac geologicznych (1906) Potem co rok uczestniczył w wyprawach na Svalbard aż do przejęcia go przez Norwegię w ramach traktatu wersalskiego. Na początku pracował przez dwa lata jako wynajęty geolog na usługach Isachsena, a później sam przejął zarządzanie i organizację wypraw i od około 1915 roku stał się główną siłą norweskich badań geologicznych na Svalbardzie. Wyprawy te nie były opłacane z majątku krajowego z powodów gospodarczych, każdego roku trzeba było pozyskiwać środki ze źródeł prywatnych i publicznych. Hoel odegrał kluczową rolę w pozyskiwaniu tego finansowania.