Po wybuchu rewolucji 1905 wrócił do Warszawy, gdzie publikował w różnych tytułach endeckich. Pełnił nawet funkcję redaktora naczelnego „Gazety Warszawskiej”. Następnie został korespondentem pisma w Petersburgu. W 1912 objął funkcję redaktora „Gazety Porannej 2 Grosze”E. Maj, Narodowa Demokracja w województwie lubelskim w latach 1918-1928, Lublin 2002, s. 126.U. Jakubowska, „Dziennikarzem trzeba być” (Antoni Sadzewicz), „Kwartalnik Historii Prasy Polskiej”, 31, 1992, nr 3-4, s. 47..
W 1915 wyjechał do Moskwy, gdzie wydawał „Gazetę Polską”, a pod koniec wojny w Mińsku – „Placówkę”. Był członkiem Rady Polskiej Zjednoczenia Międzypartyjnego. Po wojnie od 1919 kontynuował redagowanie „Gazety Porannej 2 Grosze”E. Maj, Związek ludowo-Narodowy 1919-1928, Lublin 2000, s. 151.U. Jakubowska, „Dziennikarzem trzeba być” (Antoni Sadzewicz), „Kwartalnik Historii Prasy Polskiej”, 31, 1992, nr 3-4, s. 49..