Gustav Cathrinus Hofgaard Smedal (ur. 28 grudnia 1888, zm. 30 października 1951) – norweski prawnik, działacz polarny, polityk, współtwórca planu aneksji Ziemi Eryka Rudego.
Życiorys Był synem prokuratora generalnego i ministra Haralda Smedala (1859–1911) oraz Caroline Kirkgaard Hofgaard (1863–89). Dorastał w Kristianii i ukończył studia w szkole Vestheim w 1907 roku. Następnie studiował prawo i został magistrem w 1913 roku. Po odbyciu praktyk w urzędach w Stavanger i Drammen oraz pracy prawnika w Stavenger został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w latach 1920-23. pełnił tam funkcję sekretarza delegacji norweskiej przy Lidze Narodów w Genewie oraz prywatnego sekretarza eksperta prawa międzynarodowego Frederika Beichmanna w latach 1921–22. W latach 1923–1931 Smedal prowadził kancelarię prawną w Stavanger.
W 1930 roku został doktorem prawa po napisaniu pracy doktoranckiej pt. Nabycie państwowej władzy nad obszarami polarnymi. Obserwując poczynania Norwegii oraz Danii wobec terenów polarnych zdał sobie sprawę, że działacze nie mieli jednolitej koncepcji kształtowania swojej polityki i dlatego przeprowadził ważne projekty badawcze, które dostarczyły idei i podstawy prawnej Norwegii na dominację nad Grenlandią.