Uważał, że „sprawa Grenlandii to historia wielkiej niesprawiedliwości, zaniedbania i obojętności wobec żyjących Norwegów”.
Ponieważ spór o Grenlandię toczył się również na arenie międzynarodowej, w 1931 roku skontaktował się z pionierem badań nad obszarami polarnymi Adolfem Hoelem, z którym opracował plan norweskich działań w celu zajęcia terenów Grenlandii. Przy planie pracował także traper Hallvard Devold, który 27 czerwca 1931 roku wprowadził plan w życie i wraz ze swoimi pracownikami dokonał aneksji Wschodniej Grenlandii, później nazwaną Ziemią Eryka Rudego. Smedal był członkiem norweskiej delegacji podczas rozprawy w Stałym Trybunale Sprawiedliwości Międzynarodowej w Hadze. Po tym, jak Norwegia przegrała sprawę, twierdził, że Traktat Kiloński był niesprawiedliwy wobec Norwegii, argumentując, że cała Grenlandia powinna podlegać władzy Norwegii. Później został członkiem partii Quislinga Nasjonal Samling w 1942 roku, lecz nie był jej aktywnym członkiem.