Od 1898 do 1901 współpracował z miesięcznikiem La Cultura Sociale, głównie pod pseudonimem Lujo Saalenstein.

6 sierpnia 1901 powrócił do Düsseldorfu, a 10 lutego 1902 oddelegowano go do parafii św. Jakuba w Akwizgranie. 23 stycznia 1903 został przeniesiony do kościoła Najświętszej Marii Panny na Kapitolu w Kolonii. Prowadził tu pracę z młodzieżą. 14 maja 1904 założył Komisję Opieki dla Męskich Młodocianych Absolwentów Szkół (doradztwo zawodowe, dokształcanie, pośrednictwo pracy, poradnictwo rodzicielskie). 3 września 1904 przeniesiono go do parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Elberfeld, gdzie oddał się pomocy ubogim, edukacji dziewcząt (był zwolennikiem studiów dla kobiet) i pomocy środowisku włoskich robotników (wydawał gazetę L’Italiano in Germania). W 1905 bronił robotników strajkujących podczas budowy ratusza w Remscheid i choć dochodzenie prowadzone w tej sprawie umorzono, to utracił zaufanie przełożonych i został przez biskupa Georga Koppa pozbawiony możliwości wykonywania obowiązków duszpasterskich. Skrytykował go m.in. kardynał Kolonii, Anton Hubert Fischer. W sierpniu 1906 został urlopowany na czas nieokreślony i wyjechał do Mönchengladbach, gdzie m.in.