Do gatunku denara zalicza się wszystkie polskie monety bite do końca XIII w. Denarami są również „krzyżówki” – charakterystyczne monety opatrzone znakiem krzyża, napływające głównie z ziem saskich w okresie od X do XII w.
W ostatnim stuleciu okresu denarowego zmieniono technikę bicia i monety dwustronne zastąpiono jednostronnymi nazywanymi brakteatami, które również zostały dotknięte zjawiskiem stopniowej redukcji średnicy i masy. Najstarsze brakteaty miały średnicę 25 mm i masę około 0,6 grama, ostatnie zaś – to monety 10 mm o masie 0,1 grama.
Monety pod nazwą denarów, bito do czasów Zygmunta III Wazy.
Denary bite po pojawieniu się grosza dostosowano do obowiązującego wtedy systemu monetarnego poprzez określenie ich konkretnej relacji z groszem. Oznacza to, że denary XV w. nie były kontynuacją denara sprzed dwóch stuleci, mimo tej samej nazwy.