Nazwa wywodziła się od nordyckiego skrjev, a ta z kolei być może od łacińskiego scripulum, czyli najmniejszej cząstki wagi.
Dwudenar
Brak jest wiedzy o pierwszym pojawieniu się dwudenarów, gdyż podobnie jak w przypadku obola – kryterium rozpoznania tej monety to wyłącznie interpretacja danych metrologicznych. Przypuszcza się, że moneta o masie 2 denarów mogła być emitowana sporadycznie na Pomorzu w XIII i XIV w., a według starszych źródeł także na Litwie na przełomie XIV i XV w.
Dwudenar jako moneta litewska był bity za panowania Zygmunta II Augusta w ramach reformy monetarnej Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1565 r., opartej na kopie obrachunkowej. Dwudenary bito w latach 1565–1570 – stanowiły one wtedy równowartość 1/300 kopy, czyli 1/5 grosza litewskiego. Miały masę 0,63 grama srebra próby 219 i były bite według stopy menniczej opartej na grzywnie krakowskiej (197,684 grama).
Następna emisja dwudenara została wykonana przez mennicę kurlandzką w Mitawie za czasów Stefana Batorego, w tzw. „litewskim okresie” jej działalności (1578–1579).