Cudowronki wielkie mogą krzyżować się z krasnopiórymi (P. raggiana), z którymi współwystępują lokalnie w okolicach górnego biegu rzeki Fly. W południowej Nowej Gwinei na tokowiskach obserwowano tokujące samce będące mieszańcami. Do 2018 wiadomo było wyłącznie o hybrydach-samcach. Bywały opisywane jako P. a. luptoni. Podgatunek ten opisał Percy Lowe w 1923, zaznaczając, że być może holotyp – jeden z blisko 60 okazów skonfiskowanych przez celników w Newhaven – nie reprezentuje nowego podgatunku, a jest międzygatunkowym mieszańcem. Na zachodzie zasięgu cudowronki wielkie mogą współwystępować z mniejszymi (P. minor), jednak szczegóły nachodzenia się zasięgu i potencjalna hybrydyzacja nie są znane.
Nazewnictwo Nazwa naukowa gatunku oznacza ptaka rajskiego beznogiego. Jej geneza wiąże się z postacią, w jakiej pierwsze okazy ptaków dotarły do Europy: mieszkańcy Moluków, od których je pozyskano, po złowieniu preparowali ptaki, usuwając wnętrzności, kości i mięśnie, pozostawiając jedynie nienaruszoną skórę z piórami, a następnie susząc ją rozpiętą na drążku i sklejając ją bez widocznych śladów tak, że przypominała niespreparowane zwierzę. Ponieważ upierzenie samców cechuje oszałamiający przepych, w zestawieniu z brakiem wnętrzności, skłoniło to pierwszych badaczy (m.in.