Zjawisko to jest znane jako jama jodowa.

Wychodzenie z jamy jodowej Silnie zatruty ksenonem reaktor można wyciągnąć z jamy jodowej przed naturalnym rozpadem ksenonu, ale potrzebny jest do tego zapas reaktywności reaktora, tak by doprowadzić go do stanu krytycznego. Wzrost strumienia neutronów przyspieszy „wypalanie” ksenonu. Ubytek ksenonu powoduje znaczący i szybki wzrost reaktywności reaktora, zatem zwiększanie reaktywności reaktora w czasie wychodzenia z dziury musi być ostrożne, układ regulacyjny odpowiednio szybki, tak by przyrost reaktywności w wyniku wypalenia ksenonu mógł być skompensowany przez pręty sterujące, w przeciwnym razie reaktor może osiągnąć niebezpieczną moc.

Katastrofa w Czarnobylu 26 kwietnia 1986 r. w reaktorze 4 w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej przed planowym wyłączeniem reaktora zaplanowano eksperyment w układzie zasilania elektrycznego pomp. Działania rozpoczęły się od planowanego zmniejszania mocy reaktora, gdy reaktor osiągnął połowę mocy znamionowej, na polecenie zewnętrzne opóźniono eksperyment, pozostawiając reaktor działający z połową mocy na około 10 godzin.