100 młodych mężczyzn, którzy wstąpili do armii lub Waffen-SS w Rzeszy.

Założona przez Hoffmanna wspólnota istniała w Palestynie do II wojny światowej, kiedy jej istnienie zostało przez Brytyjczyków uznane za zagrożenie dla bezpieczeństwa regionu ze względu na popularność ideologii nazizmu wśród części jej członków oraz wspieranie finansowe ruchu niepodległościowego Arabów. Członków Wspólnoty Świątyni najpierw internowano w osiedlu Waldheim koło Betlejem Galilejskiego, a następnie wywieziono do kolonii karnej w Australii. Dużą część członków organizacji deportowano w 1941 r., a ostatnie grupy w wyjechały w 1948 r., po utworzeniu państwa izraelskiego. W Australii osiedlono palestyńskich Niemców w obozie Tatura (stan Wiktoria). Po jego likwidacji w 1947 r. pozwolono członkom organizacji wybrać między powrotem do Niemiec lub zezwoleniem na pobyt stały w Australii. Większość członków Wspólnoty została w Australii, gdzie organizacja nadal istnieje od czasu reaktywacji w 1950 r.

Przypisy

Kategoria:Pietyzm Kategoria:Historia protestantyzmu w Niemczech Kategoria:Chrześcijaństwo w Izraelu Kategoria:Protestantyzm w Australii Kategoria:Teologia protestancka