Jak pisał Wasilij Manin, Kuindży wykorzystał właściwości ciepłych i zimnych kolorów: pierwsze od światła lampy stają się jeszcze bardziej jaskrawe, drugie – są pochłanianeW. Manin, Kuindżi i jego szkoła, s. 19.. Ponadto z tych części płótna, w których reliefowo nałożono warstwę farby (okna chat, księżyc i jego odbicie na wodzie), padający promień światła odbijał się wyraźniej niż z gładkich jasnych powierzchni. Pod wpływem światła elektrycznego ta właściwość dawała efekt dodatkowego oświetlenia, prowadząc do pojawienia się świetlistego blasku. Historyk sztuki Olga Atroszczenko zauważyła, że efekt migotania światła i iluzja drżenia wody były zwielokrotnione przez fakt, iż krawędzie odbicia księżyca na rzece zostały wydrapane suchym pędzlem, a światło inaczej odbijało się na wypukłych i wklęsłych częściach obrazu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Noc księżycowa nad Dnieprem · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.