Gdy Iwan Turgieniew spotkał wielkiego księcia we Francji w grudniu 1880 r., namówił go, by przywiózł obraz z Cherbourga, gdzie znajdowała się jego okręt, do Paryża. Pisarzowi udało się wystawić dzieło na dziesięć dni w galerii Zedelmeiera w Paryżu. Nie udało mu się natomiast przekonać wielkiego księcia, by zostawił obraz we Francji na cały czas swojej podróży, umożliwiając wystawienie go na Salonie w 1881 r.

Wielki książę kontynuował podróż, zabierając ze sobą obraz. Jego okręt wyszedł na Morze Śródziemne, odwiedzając w ciągu następnego roku Algierię, Włochy i Grecję, a także zatrzymując się na Malcie, w Trieście i w Aleksandrii. W maju 1881 r. Konstanty Konstantinowicz wraz z kuzynami, wielkimi książętami Sergiuszem Aleksandrowiczem i Pawłem Aleksandrowiczem odbyli pielgrzymkę do Ziemi Świętej, w której towarzyszył im kierownik rosyjskiej misji prawosławnej w Palestynie archimandryta Antonin. Kiedy okręt wielkiego księcia Konstantego przygotowywał się do wypłynięcia z Jaffy, archimandryta udał się na pokład, aby pożegnać się z wielkimi książętami i miał okazję zobaczyć obraz, który opisał następnie we wspomnieniach jako „wspaniały”.