przy filmach Krajobraz po bitwie (1970), Brzezina (1970), Wesele (1972), Ziemia obiecana (1974), Człowiek z marmuru (1976), Panny z Wilka (1979), Człowiek z żelaza (1981), Kronika wypadków miłosnych (1986). Prugar-Ketling była szczególnie dumna z Wesela, stanowiącego szczególne wyzwanie: „zdjęcia kręcone były cały czas na muzyce, więc ciągle należało pilnować rytmu … to była gigantyczna praca”. Wesele zostało na etapie montażu poddane cenzurze: wycięto między innymi zdanie „Chińczyki trzymają się mocno” i spotkanie Jasia z Rosjanami. Na potrzeby prac nad Ziemią obiecaną Prugar-Ketling zmontowała kilka różnych wariantów zakończenia utworu; nie była usatysfakcjonowana z ostatecznego wyboru Wajdy, lecz ceniła reżysera za danie jej szczególnej autonomii przy montażu. Bardziej ceniła adaptacje prozy Iwaszkiewicza (Brzezina, Panny z Wilka), które jej zdaniem były „pięknymi” filmami. Dużą swobodę twórczą miała również przy Człowieku z marmuru. Po wprowadzeniu stanu wojennego emigrowała wraz z ekipą Wajdy;