Za pierwszym rozwiązaniem opowiadał się minister wojny w rządzie Kołczaka Aleksiej Budberg, który podnosił, że żołnierze i oficerowie białych nie chcieli walczyć, a przeprowadzenie ofensywy, wobec niskiego morale i braków w sprzęcie było faktycznie niemożliwe. Pozostali członkowie rządu Kołczaka byli jednak stanowczo przeciwni opuszczeniu OmskaJ. Smele, Civil war..., s. 522.. Generałowie Michaił Diterichs, Aleksandr Andogski i Konstantin Sacharow przekonali Kołczaka do tego, że kontrofensywa białych była nie tylko możliwa, ale i pożądana. Zwłaszcza Aleksandr Andogski twierdził, że Armia Rosyjska całkowicie się zregenerowała po wcześniejszych klęskach, zaś Sacharow pragnął zatrzeć pamięć o nieudanej operacji pod Czelabińskiem, która była realizowana według jego planów. Przeważył pogląd, że należało podjąć działania zaczepne, Budbergowi zaś zarzucono nadmierny pesymizmJ. Smele, Civil war..., s. 523..