Następny wywóz odbył się w marcu 1942 roku; wywieziono wtedy do obozu przejściowego w Sosnowcu ponad dwustu ludzi.
Getto thumb|Żydzi w zawierciańskim getcie W maju 1941 roku Wilhelm Frick zarządził utworzenie w Zawierciu Dzielnicy Mieszkalnej Żydowskiego Obozu Pracy. Getto miało powierzchnię 10 400 m². Znajdowało się ono w obrębie ulic: Stary Rynek, Nowy Rynek, Aptecznej, Widok, Marszałkowskiej, Ciemnej, Ciasnej i Górnośląskiej. Od reszty miasta było odgrodzone w niektórych miejscach płotami bądź murami. Przy ulicy Widok siedzibę miała policja żydowska. Jednym z jej zadań było pełnienie posterunku przy każdej bramie wejściowej, aby uniemożliwić w ten sposób opuszczenie Żydom terenu getta. Do wyjścia z getta uprawniała przepustka wydawana przez Zarząd Miejski za pośrednictwem Judenratu.
Do getta, poza zawiercianami, ściągnięto również Żydów z Kromołowa, Poręby, Siewierza, Tarnowskich Gór, Cieszyna, Bogumina i Myszkowa (od 1942 roku). Ludność getta była zatrudniana w różnych zakładach, a szczególnie w magazynach wojsk lotniczych po zakładach TAZ.