thumb|Grób Stanisława Zauchy na Cmentarzu Obrońców Wybrzeża Stanisław Zaucha (ur. 7 kwietnia 1894 w Lisiej Górze koło Tarnowa, zm. 30 maja 1964 w Gdyni) – żołnierz Legionów Polskich, uczestnik wojny polsko bolszewickiej w 1920, oficer Wojska Polskiego, obrońca Wybrzeża w kampanii wrześniowej, jeniec Oflagu II D w Gross-Born.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana, rolnika i technika budowlanego, specjalisty od budowy mostów i dróg oraz Tekli z Karczów. Miał dwie rodzone siostry Marię (1897–1964) i Józefę (1901–1924), obie z wykształcenia i zawodu nauczycielki. Od 6. do 11. roku życia uczęszczał do szkoły powszechnej w rodzinnej Lisiej Górze. Czwartą klasę ukończył w Tarnowie, a w latach 1906–1914 uczył się w II Gimnazjum w Tarnowie, w którym w 1914 uzyskał maturę z wynikiem bardzo dobrym. W tym czasie należał do drużyny harcerskiej, a w ostatnim roku nauki do Polowych Drużyn Sokolich. W czasie wakacji zbierał fundusze na studia wyższe, pracując jako pomocnik murarza i zarabiając dwie korony na godzinę.