Nakłoniony do rezygnacji w 1947.

Był przesłuchiwany i aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Spędził w więzieniu około pół roku. Został oczerniony w prasie rządowej („Dziennik Bałtycki”). Po tym wszystkim nie mógł znaleźć pracy, sprzedawał farby w sklepie byłego żołnierza z kampanii wrześniowej. Imał się różnych zajęć. Udzielał się społecznie. Aktywnie uczestniczył w pracach gdyńskiego okręgu Caritas. Zmarł na ulicy Witomińskiej w Gdyni na zawał serca po wyjściu z pracy. Został pochowany z honorami wojskowymi na cmentarzu Obrońców Wybrzeża 4 czerwca 1964. Pogrzeb odprawił jego przyjaciel ks. Hilary Jastak.

W zachodniej części Gdyni, której bronił I Gdyński Baon Obrony Narodowej, Rada Miasta Gdyni nazwała jedną z ulic imieniem Stanisława Zauchy.

Stanisław Zaucha 15 września 1923 zawarł związek małżeński z Jadwigą Szatko, z którą miał synów: Janusza, późniejszego profesora i Bogusława.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918-1921” – czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej”

Przypisy

Bibliografia