W 1945 roku został na krótko zamknięty w areszcie domowym przez siły Kuomintangu, jednak po weryfikacji jego postawy Czang Kaj-szek zarządził jego zwolnienie oraz przeprosił go listownie za nieprzyjemności. W związku z postępami komunistów przeniósł się w 1950 roku do Japonii, gdzie przebywał 7 lat. W tym czasie utrzymywany był przez zorganizowaną przez Shigeru Yoshidę i Rikurō Takagiego grupę 10 japońskich przedsiębiorców, łożących na niego łącznie 50 tysięcy jenów miesięcznie. Uczestniczył w życiu towarzyskim japońskich elit, wygłaszał między innymi mowę na pogrzebie . Na wyspach cieszył się dużym szacunkiem za – zdaniem Kisuke Itabashiego – projapońską postawę, która jednak nie doprowadziła go do zdrady.

Ostatnie lata życia spędził w Stanach Zjednoczonych, gdzie mieszkała jego córka. Zmarł w 1966 roku w stanie Michigan.

Twórczość Cao Rulin napisał autobiografię Cáo Rǔlín yīshēng zhī huíyì (曹汝霖一生之回憶), poprzez którą usiłował oczyścić się z prześladujących go oskarżeń o zdradę.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Chińscy ministrowie Kategoria:Chińscy przedsiębiorcy Kategoria:Ministrowie finansów Kategoria:Ludzie związani z bankowością Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Chūō Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1966