Nazewnictwo i stosowane przedrostki Mendelejew zaproponował, aby teoretycznym pierwiastkom nadawać nazwy korzystając z nazwy znanego pierwiastka oraz z przedrostka eka-, dwi- (finalnie dvi-) lub tri-, w zależności od tego czy zaproponowany pierwiastek znajdował się w o jedno, dwa lub trzy miejsca poniżej znanego pierwiastka w tablicy jego autorstwa. W ten sposób na przykład w miejsce pierwiastka 32, przed jego wyizolowaniem w 1886 roku i nadaniem mu nazwy german, zajmował teoretyczny pierwiastek eka-krzem (łac. eka-silicon, oznaczenie Es).
Zaproponowane przedrostki zostały zaczerpnięte z sanskrytu, gdzie oznaczają liczebniki, kolejno: jeden, dwa i trzy. Do momentu śmierci Mendelejewa, on i inni naukowcy w porozumieniu z nim zaproponowali inne pierwiastki teoretyczne (dziesięć pierwiastków, licząc eka-mangan), z których dziewięć posiadało nazwy z przedrostkiem „eka”. Oprócz tych zaproponowanych w 1871 r. były to odpowiedniki pozostałych pierwiastków, przewidywanych przez Mendelejewa: eka-cyrkon (hafn), eka-tantal (proaktyn), eka-tellur, eka-jod i eka-cez (frans). Jeden posiadał w nazwie „dvi”, był to dvi-mangan, zastąpiony w 1925 r. przez ren.