Aresztowano szeryfa Martina i 73 jego ludzi, a następnie postawiono ich przed sądem. Podczas rozprawy oskarżeni twierdzili, że uczestnicy marszu odmówili wykonania rozkazu rozejścia się i rzucili się w ich stronę. Świadek John Pusti przedstawił w zeznaniach inną wersję wydarzeń:
Dalsze dowody medyczne wykazały, że niemal wszyscy strajkujący zostali postrzeleni w plecy. Mimo to szeryf i jego ludzie zostali uniewinnieni.
Masakra w Lattimer była punktem zwrotnym w historii Związku Górników Amerykańskich. Po zmaganiach o ugruntowanie swojej pozycji w kopalniach węgla w Pensylwanii, masakra ta doprowadziła do gwałtownego przyjęcia ponad 10 000 nowych członków. Incydent ten pomógł również położyć kres długotrwałemu mitowi o potulności górników nieposługujących się językiem angielskim. Trzy lata później związek był wystarczająco silny, aby wywalczyć duże podwyżki płac i poprawę bezpieczeństwa górników w całym regionie.
Miejsce w którym doszło do masakry w Lattimer, nie było upamiętnione przez 75 lat.