Henryk zabił króla podczas rozmów pokojowych i objął tron Kastylii do końca pozostając wiernym sojusznikiem Francji.
Ostatnie lata Wyprawa hiszpańska zrujnowała zarówno zdrowie (prawdopodobnie zaraził się tam amebą), jak i finanse Czarnego Księcia. Zmusiło go to do oddania w 1372 r. namiestnictwa Akwitanii i powrotu do Anglii. Pomimo choroby usiłował znaleźć dla siebie jakieś miejsce na krajowej scenie politycznej, ale choroba zmusiła go do rezygnacji zarówno z polityki jak i spraw wojennych.
Czarny Książę zmarł w niedzielę Świętej Trójcy, 8 czerwca 1376 r. w Westminsterze i został pochowany w katedrze w Canterbury. Następcą tronu został jego syn Ryszard, późniejszy Ryszard II.
Po Edwardzie pozostały w pamięci potomnych w znacznej mierze zasłużona pamięć znakomitego wodza i rycerskiego przeciwnika.
Życie prywatne W październiku 1361 r. Edward poślubił wdowę po Thomasie Hollandzie, 1. hrabim Kentu, słynną z piękności Joannę, zwaną pięknym dziewczęciem z Kentu (29 września 1328 – 7 sierpnia 1385), córkę Edmunda Woodstocka, 1. hrabiego Kentu, i Małgorzaty Wake, córki Johna Wake'a, 1. barona Wake of Lidell. Miał z nią dwóch synów: Edward, urodzony we Francji, zmarł w wieku 6 lat Ryszard II (6 stycznia 1367 – 14 lutego 1400), król Anglii
Przypisy
Kategoria:Plantageneci Kategoria:Książęta Walii Kategoria:Władcy Akwitanii Kategoria:Odznaczeni Orderem Podwiązki Kategoria:Urodzeni w 1330 Kategoria:Zmarli w 1376