Okręty te zostały zarekwirowane, a dwie jednostki typu IIB zostały wiosną 1940 roku przyjęte do U-bootwaffe pod nazwami U-120 i U-121. Stocznia Położenie stępki Wodowanie Wejście do służbyU-120 Flender Werke 31 marca 1938 16 marca 1940 20 kwietnia 1940U-121 16 kwietnia 1938 20 kwietnia 1940 28 maja 1940 Wykorzystując jednak postanowienia brytyjsko-niemieckiego traktatu morskiego, Niemcy postanowiły budować – w ramach traktatowego limitu wyporności – większą liczbę oceanicznych jednostek typu VII, począwszy od typu VIIA, do celów operacji przybrzeżnych zaś nieco większych typów IIC i IID, toteż z uwagi na ich niewielką autonomiczność budowa okrętów IIB nie była kontynuowanaChris Bishop: The Ilustrated Encyclopedia, s. 475..
Konstrukcja jednostek Jednostki typu IIB były przybrzeżnymi jednokadłubowymi okrętami podwodnymi wypierającymi 279 ton na powierzchni, w zanurzeniu zaś 329 tonEberhard Rőssler: The U-Boat, s. 334.. Wyporność całkowitej formy kadłuba tych jednostek wynosiła 435 tonUlrich Gabler: Submarine design, s. 162-163.. Miały 42,7 metra długości, szerokość 4,08 metra, zanurzenie zaś 3,9 metraE. Möller, W. Brack: The Encyclopedia of U-Boats, s. 66.. Napęd jednostek zapewniały dwa 6-cylindrowe czterosuwowe silniki Diesla Motorenwerke Mannheim MWM RS127S o łącznej mocy 700 KM przy 1000 obrotów na minutęE. Möller, W.