W najstarszym przepisie zupa Potage á la Reine była robiona przez połączenie, lecz bez mieszania, tych dwóch bulionów: drobiowego (gotowanego na rozdrobionych kościach uprzednio upieczonego kapłona i kuropatwy razem z pieczarkami, w którym po odcedzeniu był moczony chleb) i migdałowego (zrobionego z rozdrobnionych migdałów ugotowanych w bulionie mięsnym z bukietem ziołowym, kawałkiem cytryny i okruchami chleba, po ugotowaniu migdały należało odcedzić, a bulion doprawić do smaku). Na koniec do zupy były dodawane kawałki mięsa wcześniej upieczonego kapłona i kuropatwy, a całość była dekorowana ugotowanymi osobno kogucimi grzebieniami, pistacjami i nasionami granatu.
Już w XVII wieku na katolickim francuskim dworze królewskim ze względu na zakazy i nakazy religijne dostępny był wariant bezmięsny zupy Potage á la Reine na dni postne, do której bulion sporządzano z karpia lub szczupaka, zaś w Wielki Piątek, najbardziej rygorystyczny dzień postny w roku, podawano do stołu zupę, do której bulion przygotowywano z grzybów, zastępując nimi rybę.