Operacja Rhubarb (pol. Rabarbar) – rodzaj dziennych działań taktycznych brytyjskiego RAF, prowadzonych w czasie II wojny światowej, podczas których samoloty myśliwskie atakowały cele naziemne.
Historia Lotnictwo brytyjskie podczas walk we Francji oraz bitwy o Anglię poniosło duże straty osobowe i sprzętowe. Dlatego też, z obawy przed poniesieniem dalszych bezpowrotnych strat, Royal Air Force w okresie od czerwca do grudnia 1940 roku nie decydowało się na prowadzenie operacji nad okupowaną Europą. Dopiero pod koniec 1940 roku przystąpiono do planowania operacji zaczepnych, jakie miałyby być prowadzone nad północną Francją i Belgią. Miały być to działania o charakterze nękającym, ukierunkowane na niszczenie celów naziemnych, linii komunikacyjnych i środków transportu (lądowego i morskiego), wybranych zakładów przemysłowych (np. destylarni alkoholu), linii energetycznych, sieci transportu paliwa we Francji oraz atakowanie baz Luftwaffe. Do realizacji tych zadań przewidywano użycie samolotów myśliwskich i myśliwsko-bombowych. Ataki miały być przeprowadzane na niskim pułapie przy dużym zachmurzeniu. Do walki ze strony RAF miały być kierowane niewielkie siły – para, klucz czy eskadra, których zadaniem było niepostrzeżone dotarcie nad cel i przeprowadzenie ataku z użyciem broni pokładowej.