Jest autorem prac dotyczących walk z białymi na Uralu („Razgrom uralskoj biełokazaczjej armii”), walk z basmaczami w Turkiestanie („Krasnaja konnica i wozdusznyj fłot w Turkiestanie”) oraz wspomnień poświęconych Czapajewowi („S Czapajewym po uralskim stiepjam”). Napisał również krótką rozprawę Kijowskie Kanny 1920 r., w której krytycznie ocenił rolę 1 Armii Konnej w pierwszym etapie wojny polsko-bolszewickiej.

15 maja 1937 r. został aresztowany. Być może usiłował bronić się przed aresztowaniemP. Wieczorkiewicz, Łańcuch..., s. 348–349.. Przez pierwszy miesiąc w areszcie odmawiał składania zeznań obciążających kolejnych wojskowych. Ostatecznie, poddany ciężkiemu śledztwu, przyznał się do udziału w faszystowskim spisku i obciążył kolejne osoby: komkora Jepifana Kowtiucha oraz komandarmów Nikołaja Kaszyrina, Michaiła Wielikanowa i Aleksandra Siediakina. 28 lipca 1938 r. kolegium wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR uznało go za winnego udziału w spisku wojskowych. Skazany na karę śmierci, został stracony przez rozstrzelanie tego samego dnia.