wraz z utratą znaczenia przez mury obronne linii wewnętrznej, wchłaniały tereny zajmowane przez fortyfikacje.
Trzeci odcinek – Zaułek Seidenbeutel – stanowił uliczkę między oficynami biegnącą w kierunku tzw. Przedbramia Oławskiego. Tu w 1522 roku zbudowano budynek, który odciął uliczkę od furty położonej w rejonie skrzyżowania Pfnorrgasse i współczesnej Łaciarskiej. Przeobrażenia w układzie zabudowy tego rejonu rozpoczęły się w 1908 r. Objęły między innymi wytyczenie ulicy między domem handlowym i biurowcem zrealizowanych dla spółki Junkernstraße-Baugesellschaft mbH w 1912 r. Do dziś widocznym reliktem tego zaułka są widoczne od strony Trasy W-Z tyły posesji położonych przy ulicy Oławskiej.
Od 1824 roku ulica stanowiła jedną całość.
Wśród zabudowy ulicy pod numerami 27-29 istniał budynek z zajazdem „Pod Złotą Gęsią”, obecnie nieistniejący, zniszczony w 1945 r. Mieszkali w nim podczas pobytu w mieście Polacy, między innymi Fryderyk Chopin (1830 r.), Juliusz Słowacki (1831 r.), Edward Dembowski (1843 r.), Wincenty Pol (1846 r.), Kornel Ujejski (1846 r.). Przy ulicy znana również była cukiernia Periniego mieszcząca się pod numerem 1. Tu spotkał się Juliusz Słowacki ze swoją matką. Natomiast w budynku pod numerem 3 zamieszkali w 1843 r. Antoni Woykowski i Julia Woykowska.