Kai-Uwe von Hassel (ur. 21 kwietnia 1913 w Gare, zm. 8 maja 1997 w Akwizgranie) – niemiecki polityk, działacz Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej.

Były premier Szlezwiku-Holsztyna (1954–1963), były federalny minister obrony (1963–1966), federalny minister ds. Wypędzonych, Uchodźców i Ofiar Wojny (1966–1969). Przewodniczący niemieckiego Bundestagu (1969–1972).

Życiorys mały|lewo|Konrad Adenauer i Kai-Uwe von Hassel na zjeździe CDU w 1960 roku Syn Theodora von Hassela (1868–1935), kapitana Gwardii Cesarskiej w Niemieckiej Afryki Wschodnie i Emmy Jebsen. Po przekazaniu terenów obecnej Tanzanii w protektorat brytyjski, Hassel wraz z rodziną dotarł do Niemiec i osiedlił się w okolicach Glücksburga. Tam kontynuował edukacje, a w 1933 roku zdał maturę. Kształcił się w kierunku handlu na Niemieckiej Szkole Kolonialnej Rolnictwa, Handlu i Rzemiosła. W 1935 roku wraz z rodziną powrócili do Tanganiki, gdzie zajął się kupiectwem. W 1940 roku wydalony do Niemiec i wcielony do służby wojskowej. Był tłumaczem w dowodzonym przez admirała Wilhelma Canarisa wydziale wywiadu wojskowego ministerstwa spraw zagranicznych. Po wojnie więzień w brytyjskim obozie jenieckim pod Rimini, z którego został zwolniony we wrześniu 1945 roku. Następnie był zatrudniony do 1947 roku jako pracownik urzędu powiatowego Flensburga.